Spanish Lesson For Today
Where is the nearest toilet?
¿Dónde está los servicios más cercanos?
Where is the nearest hospital?
¿Dónde está el hospital más cercano?


รูปข้างบน เป็นหาดคลองนิน ที่เกาะลันตาจ๊ะ สวยเนอะ
หน้าที่รับผิดชอบเรื่องงานล่าสุดที่ต้องจัดการคือ ไปดูแลเรื่อง travel agent ด้วย ของทั้งบริษัท ว่าถ้าต้องเปลี่ยนเจ้าใหม่ งบจะบานปลายกว่าเดิมเท่าไหร่? ฮ่วยยย ฉันไม่ได้จบบัญชีน่ะ ทำไมต้องเอาตัวเลข มาให้เราทำอีกแย้วว เราไม่ชอบตัวเลขเล้ยยยย ให้ตายสิ แง่มๆ ยิ่งเกลียด ยิ่งเจอ เฮ้อออ ปู๊ดดดด ขอตด และ ถอนหายใจหลายๆ ทีหน่อยเหอะ
ตอนแรกก็นั่งคิดว่า ถ้าเราอัพไดฯวันนี้ จะเขียนเรื่องอะไรให้อ่านกันดี นึกไป นึกมา คิดได้ว่า เอาเรื่องตลกๆ มาให้อ่านกันดีกว่า วันก่อน ส่งให้ น้องวิเวียน น้องหนึ่ง นาน่า อ่านไปแล้ว วันนี้ ขอเอามาลง share ให้อ่านกันที่นี่ด้วยหละกันจ๊ะ เราชอบน่ะ เพราะมันมีข้อคิดดีๆค่ะ ว่า ถ้าเราเรียนสูง ไม่ได้แปลว่า เราจะเอาตัวรอดได้เสมอไป แล้วก็คนที่จบนอกน่ะ ก็ไม่ได้ ดีกว่าคนจบในนี้นา คนเรามันก็เท่าๆกันนั่นแหละ คือ มีอวัยวะ 32 (ยกเว้นคนพิการน่ะ) การที่คุณจบเมืองนอก ไม่ได้ทำให้คุณพิเศษกว่าคนอื่นนักหรอก เพราะท้ายสุดของคุณ มันคือ โลงศพค่ะ ทุกคนต้องตาย เพียงแต่ว่า ก่อนคุณตายน่ะ คุณทำดีให้จิตใจสงบ และ เติมเต็มใจของคุณหรือยัง คุณมี 2 ทางเลือกน่ะ ก่อนคุณตายน่ะ คือ ทำดีให้ใจสบาย และอย่างน้อย เวลาตายแล้ว คนเค้าพูดถึงในแง่ดี กับ .... ตรูไม่สนเฟ้ยย จะทำทุกอย่างที่ชอบ ถึงมันจะเลวร้าย ฆ่าคน ทำร้ายคน โกงกินคนอื่นเค้า ทำให้เค้าเดือดร้อน เวลาตายไปแล้ว มีแต่คนบอก "เออดี มันตายๆ ไปเสียได้ก็ดี รกโลก ฯลฯ" แบบนี้คงไม่ไหวมั๊ง? ใครเป็นญาติพี่น้อง ลูกหลาน อายตายเลย .... โอเช พูดมากแล้ว อ่านเรื่องตลกก่อนหละกันจ๊ะ
เรื่อง ลุงแจวเรือจ้าง...กับหนุ่มนักเรียนนอก
เด็กหนุ่มคนหนึ่ง...เป็นชาวสงขลา...
เรียนเก่งมาก...
ได้ทุนไปเรียนอเมริกา...ตั้งแต่เด็ก...จนจบด็อกเตอร์...
จึงกลับมาเยี่ยมบ้าน...
บ้านของเด็กหนุ่ม...
อยู่อีกฟากหนึ่ง...ของทะเลสาบสงขลา...
ต้องนั่งเรือแจว...ข้ามไป...ใช้เวลาแจวประมาณหนึ่งชั่วโมง...
เรือที่ติดเครื่องยนต์...ไม่มีเหรอ...ลุง...?
ไม่มีหรอกหลาน...ที่นี่มันบ้านนอก...
มันห่างไกลความเจริญ...มีแต่เรือแจว...
โอ...ล้าสมัยมากเลยนะลุง...โบราณมาก...
ที่อเมริกา....เขาใช้เครื่องบินกันแล้วลุง...ลุงยังมานั่งแจวเรืออยู่อีก...
ไปส่งผมฝั่งโน้น...เอาเท่าไร...ลุง...?
80 บาท...
OK...ไปเลยลุง...
ในขณะที่ลุงแจวเรือ...
หนุ่มนักเรียนนอก...ก็เล่าเรื่องความทันสมัย...
ความก้าวหน้า...ความศิวิไลช์...ของอเมริกาให้ลุงฟัง...
เมืองไทย...เมื่อเทียบกับอเมริกาแล้ว...ล้าสมัยมาก...
ไม่รู้คนไทย...อยู่กันได้ยังไง...?
ทำไมไม่พัฒนา...ทำไมไม่ทำตามเขา...เลียนแบบเขาให้ทัน...?
ลุง...ลุงใช้คอมพิวเตอร์...ใช้อินเตอร์เน็ต...เป็นไหม...?
ลุงไม่รู้หรอก...ใช้ไม่เป็น...
โอโฮ้...ลุงไม่รู้เรื่องนี้น่ะ....ชีวิตลุงหายไปแล้ว...25 %....
แล้วลุงรู้ไหมว่า...เศรษฐกิจของโลก...ตอนนี้เป็นยังไง...?
ลุงไม่รู้หรอก...
ลุงไม่รู้เรื่องนี้นะ...ชีวิตของลุงหายไป...50 %
ลุง...ลุงรู้เรื่องนโยบายการค้าโลกไหม...ลุง...?
ลุง...ลุงรู้เรื่องดาวเทียมไหม...ลุง...?
ลุงไม่รู้หรอก...หลานเอ๊ย...
ชีวิตของลุง...ลุงรู้อยู่อย่างเดียว...
ว่าจะทำยังไง...ถึงจะแจวเรือให้ถึงฝั่งโน้น...
ถ้าลุงไม่รู้เรื่องนี้...ชีวิตของลุง...หายไปแล้ว...75 %
พอดีช่วงนั้น...
เกิดลมพายุพัดมาอย่างแรง...คลื่นลูกใหญ่มาก...ท้องฟ้ามืดครึ้ม...
นี่พ่อหนุ่ม...เรียนหนังสือมาเยอะ...จบดอกเตอร์จากต่างประเทศ...
ลุงอยากถามอะไรสักหน่อยได้ไหม...?
ได้...จะถามอะไรหรือลุง...?
เอ็งว่ายน้ำเป็นไหม...?
ไม่เป็นจ๊ะ...ลุง....
ชีวิตของเอ็ง...กำลังจะหายไป 100 % ...แล้วพ่อหนุ่ม...

เห็นมั๊ย อย่าดูถูกคนไม่มีการศึกษานะค่ะ ต้องคิดในแง่กลับกันว่า ถ้าสังคมเรา ไม่มีคนที่การศึกษาต่ำกว่าเรา เราก็จะไม่มีอะไรหลายๆอย่างเช่น .... ถ้าทุกคนเรียนสูงเหมือนกัน แล้วใครมันจะอยากมาเป็นคนขับรถเมล์ กระเป๋ารถเมล์ พนักงานตัดเสื้อ พนักงานเย็บเสื้อ พนักงานในโรงงานต่างๆ เช่น ทำรองเท้า ประกอบดินสอ ทำกระดาษ ฯลฯ คุณต้องคิดว่า เพราะพวกเค้า เราถึงมีของต่างๆ ให้ใช้ในวันนี้จ๊ะ เหมือนที่ผู้ใหญ่ สมัยก่อนท่านเคยกล่าวๆไว้ว่า "นึกถึงใจเขา ใจเรา" บ้าง ทุกๆคน อยากได้รับเกียรติค่ะ เพราะฉะนั้น คราวหน้าคุณเจอ คนขับรถเมล์ หรือ กระเป๋ารถเมล์ หน้าหงิก ก็ยิ้มให้เค้าหน่อย และเอ่ยขอบคุณเค้า เวลา เค้าเอาตั๋วให้สิค่ะ รับรองว่า เค้าจะยิ้มกลับ ไม่ก็จะ งง แบบ เหวอๆ เลยหละค่ะ
วันนี้ ไดฯเราไม่เงียบแล้วนะค่ะ อิอิอิ ....
ทะเลใจ โดย คาราบาวจ๊ะ ... ไม่รู้ว่าจะขึ้นไหมน่ะ แต่เราชอบเนื้อเพลงมากๆเลยค่ะ ลองฟังเนื้อกันดีๆนะค่ะ ขอบคุณ Hunsa.com ไว้ตรงนี้ด้วยค่ะ